de evolutie
Een revolutionaire kofferopera
Huba de Graaff (compositie) / Zanne Bekirovich (videoart) / Bart Visser (regie, installatie) / Caroline Cartens (zang)

Van Pooky tot Pixel – de omgekeerde evolutie. Of: hoe wordt de mens die alleen nog maar op internet rondhuppelt en communiceert? In deze ultrakorte opera is avatar ‘Pooky’ wanhopig op zoek naar internetcontact en ondergaat ze in haar frustratie vérgaande evolutionaire transformaties.
Pooky evolueert van mens tot beest tot een soort zingend lancetvisje, en uiteindelijk tot een primitieve ééncellige emotioneel stupide pixel. Op een speciaal ontworpen scherm ziet de toeschouwer Pooky, door de ogen van videoart kunstenaar Zanne Bekirovich. Operazangeres Cartens volgt live de zichtbaar bizarre ’evolutionaire’ ontwikkelingen van haar avatar/alterego. Pooky’s stem wordt lager en langer en dierlijker, dan steeds kleiner en dunner, uiteindelijk ingezoomd tot een emotionele digitale ‘soundpixels’ als het ware.

Inspiratiebron is de evolutietheorie (en bijbehorende tekeningen) van bioloog Ernst Haeckel (1834 – 1919) Huba de Graaff en Bart Visser werkten eerder samen in o.a. de opera ‘Lautsprecher Arnolt’ en – met Caroline Cartens in de hoofdrol – in ‘De dood van Poppaea’, geproduceerd door Productiehuis Rotterdam. “Makers Poppaeas dood hebben iets bijzonders in de vingers”

Titel recensie Algemeen Dagblad over De dood van Poppaea “Het is allemaal perfect van timing, fijn afwisselend, beknopt binnen een overkoepelende spanningsboog, en prettig direct popmuzikaal op een manier die het drama op het toneel van een extra dimensie voorziet.” …’Cartens die de sterren van de hemel zingt’…(over ‘de dood van Poppaea’ AD) NE1 ER (anyone here?)