arvo pärt: fratres
DidB presenteert in SXNF
Heleen Hulst, viool en Gerard Bouwhuis, piano

Gerard Bouwhuis (piano) en Heleen Hulst (viool) vormen een duo sinds zij in 1993 een tournee maakten door Canada en de Verenigde Staten. In 2005 richtten zij Nieuw Amsterdams Peil op, een groep musici gespecialiseerd in de ongedirigeerde kamermuziek van de twintigste en eenentwintigste eeuw. Het duo legt zich vooral toe op het repertoire van de twintigste eeuw.

Arvo Pärt - Fratres Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar in zijn jonge jaren schreef componist Arvo Pärt in een strenge, seriële stijl. Voordat Pärt tot zijn kenmerkende muziek van ‘tintinnabuli’ (‘belletjes’, genoemd naar de klok-achtige, beierend-herhalende compositietechniek) kwam, moest hij door een crisis van acht jaar heen. Tussen 1968 en 1976 componeerde hij geen noot, omdat hij twijfelde aan zijn eigen muzikale oprechtheid. Hij besefte dat het hedendaagse componeren het spoor bijster was geraakt. “Waarom moet je als componist progressief bezig zijn? Alleen omdat het hoort?” zo vroeg hij zich af. Met werken zoals Fratres componeerde hij vanaf het midden van de jaren zeventig als een onbeschreven blad het eerste werk in zijn hoogstpersoonlijke stijl: eenvoudige, heldere lijnen die in klokachtige klanken een mysterieuze sfeer oproepen. Met die eenvoudige iconische muziek op religieuze basis beleefde hij in de jaren tachtig zijn doorbraak in het westen (in 1981 emigreerde hij zelfs naar Berlijn), toen Paul Hillier en het Hilliard Ensemble Pärts vocale muziek ‘ontdekten’. Tegen alle stromen in was Pärt intussen lid geworden van de Grieks Orthodoxe kerk. Zijn diepe geloof draagt hij sindsdien in al zijn werken uit.