alvin lucier in den haag: music for solo performer
Lucier's werk kan worden gezien als voorloper van veel stromingen binnen de hedendaagse muziek
“Het idee voor Music for Solo Performer (1965) kwam voort uit een gesprek dat ik in 1964 had met fysicus Edmond Dewan. Ik werkte toentertijd als docent aan de Brandeis Universiteit in Massachusetts. Op een dag kwam er een enthousiaste amateurorganist laMusic for Solo Performer (1965) voor uitzonderlijk versterkte hersengolven en percussie  / uitgevoerd door Alvin Lucier en Nicolas Collins. Met de assistentie van de volgende studenten van het Koninklijk Conservatorium en de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten Den Haag: Michael Schunior, Alberto Novello, Juan Cantizzani, Auris Bavarkis, Pablo Sanz, Matteo Marangoni, Valeria van der Plas, Fani Konstantidou en percussionist Pepe Garcia van Slagwerk Den Haag.

Hoewel Lucier vanaf 1952 kamer- en orkestmuziek componeerde, wordt zijn Music for Solo Performer uit 1965 gezien als het eerste voorbeeld van zijn volstrekt eigen stijl en het begin van zijn loopbaan als toonaangevend componist. In zijn Music for Solo Performerbevestigt Lucier EEG-elektroden aan zijn hoofd om zijn hersengolven op te vangen en te versterken. Vervolgens worden laagfrequente signalen van 12 Hz door een tweede uitvoerende doorgegeven naar luidsprekers, waardoor slaginstrumenten die rondom de ruimte staan opgesteld tot trilling worden gebracht. De activiteit die door de elektroden wordt opgevangen zijn de alfa-hersengolven. Dit zijn de elektrische signalen die door de hersenen worden uitgezonden wanneer zij in meditatieve toestand verkeren. ngs bij de vakgroep muziek die graag zijn ideeën en apparatuur wilde delen met componisten die belangstelling hadden voor dit, toen nog onbekende, gebied. Destijds was Dewan betrokken bij onderzoek naar hersengolven voor de luchtmacht. Men meende dat langzame propellersnelheden automatisch de corresponderende hersengolffrequenties van piloten zouden volgen, waardoor zij duizelig konden worden of een black-out konden krijgen. Op dat moment was ik niet met componeren bezig en had ik behoefte aan een nieuw idee. Ik had niets te verliezen, dus ging ik op het aanbod van Dewan in. " " Music for Solo Performer werd voor het eerst opgevoerd op 5 mei 1965 in het Rose Art Museum van de Brandeis Universiteit, onder aanmoediging en deelname van John Cage. Ik zat op het bordes tussen de twee verdiepingen van het museum met elektroden bevestigd aan mijn schedel. De mono-output van de alfaversterkers werd naar de input van acht stereoversterkers gestuurd, waarvan de output vervolgens naar 16 paar luidspreker-slagwerkcombinaties werd geleid die rondom het museum stonden opgesteld. Tijdens het veertig-minuten durende concert deed Cage de volumeschuiven van de versterkers willekeurig omhoog en omlaag, waarbij het alfasignaal naar de verschillende instrumenten rondom de ruimte werd geleid.” Alvin Lucier
In 1982 werden twee versies van Music for Solo Performer uitgebracht op Lovely Music LP VR 1014. Op de A-kant voegde de componist acht paar Westerse klassieke slagwerkinstrumenten, een kartonnen doos en een metalen vuilnisbak toe. Voor de B-kant werden door Pauline Oliveros opnames gemaakt van vier versies van het stuk, elk gespeeld door een ander wereldmuziek-slagwerkorkest. Voor de versie op de B-kant heeft componist Nicolas Collins een aantal door voltage geregelde solenoïdes ontworpen die als elektrische trommelstokken fungeerden om verschillende kleine trommels en gongs te bespelen. De luidspreker-slagwerkinstrumenten werden voor deze uitvoering gebruiksklaar gemaakt door studenten van het Koninklijk Conservatorium en de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag: Aurimas Bavarskis, Matteo Marangoni, Juan Cantizani Martinez, Alberto Novello, Pablo Sanz en Michael Schunior. Coördinatie: Anne Wellmer

Met medewerking van José Pepe Garcia, Slagwerk Den Haag, de vakgroepen Sonologie en Slagwerk van het Koninklijk Conservatorium Den Haag, Lex van der Broek en Nicolas Collins. Met dank aan Sukandar Kartadinata en Steffi
Weismann.