alvin lucier in den haag: vespers
Lucier's werk kan worden gezien als voorloper van veel stromingen binnen de hedendaagse muziek
Vespers (1968) akoestische plaatsbepaling door het opvangen van geluidsecho's. Voor perormers met sondols / Slagwerk Den Haag
(1968) wordt uitgevoerd in een volledig verduisterde locatie. Elke performer krijgt een sondol* , die een scherp klikkend en, wat de zendsnelheid en toonhoogte betreft, handmatig bij te stellen echosignaal uitzendt. De aard van het echosignaal wordt bepaald door het materiaal (hout, staal, stof enz.) waar het  op weerkaatst. De performers hebben tot taak om zich in de locatie oriënteren en een traject af te leggen. Ze doen dat door de weerkaatsing van de uitgezonden signalen te interpreteren. Zodra ze de plaats van het weerkaatsende object hebben bepaald (en er niet over gestruikeld zijn) gaan ze op zoek naar het volgende. Door de frequentie en sterkte van het signaal handmatig bij te stellen kan de performer zijn/haar weg van object naar object vinden met als effect dat na verloop van tijd ook het in de duisternis aanwezige publiek een auditief beeld (foto) van de ruimte begint waar te nemen.
"De inspiratie voor dit stuk kwam onder meer doordat ik toevallig een aantal proefexemplaren van een sondol in handen kreeg. Het apparaat, dat een snerpend klik-geluid uitzendt, was ontworpen als vervanger voor de wandelstok voor blinden, maar die bleken er geen belangstelling voor te hebben, met als gevolg dat het apparaat nooit in productie is genomen." Robert Ashley : " Lucier's pioneering work can be seen as the precursor of many developments in today's music." De artiesten in het stuk Vespers "brengen een hommage aan alle levende wezens die op donkere plaatsen leven en [...] zich hebben gespecialiseerd in de kunst van de echolocatie." 1 Via speciaal uitgeruste elektronische circuits die scherpe klikgeluiden voortbrengen, gebruiken zij geluid om informatie aan de omgeving te onttrekken. Hun ritmes zijn niet gebaseerd op metrische patronen, maar op de veeleisende taak om de ruimte te meten en te verkennen. Lucier is dikwijls beschreven als een ‘componist van verschijnselen’, maar om dat te bereiken ontdoet hij zijn muziek van veel van zijn rijkdom. Zijn werk houdt zich vooral bezig met akoestische verschijnselen. Chambers" 2 daarentegen gaat net zoveel over ontdekking en transformatie als Vespers gaat over sociale verantwoordelijkheid en overleving. En net zoals l am sitting in a room3, gaat over het studieobject, de verteller.