cobla le principiaal
Muzikale processie naar de Kloosterkerk | Traditionele Mexiaanse muziek w.o. de dodenmars
Huba de Graaff, Oliver Boekhoorn, Jelte Althuis, Calliope Tsoupaki, Huba de Graaff en Roy Paci

Xenia Meijer, mezzosopraan / Ali Groen, dirigent
Gerrie Jonker, flabiol & tamborí / Yvonne de Winter & Anna Duinker, tible / Oliver Boekhoorn & Joris Vermeulen, tenora / Gerard Kleijn & Dieuwke / Kloppenburg, trompet / Honoré Prins, trombone / Eric Westerink & Magnus Nilsson, front-bell tuba / Pieter van Lier, contrabas | Xenia Meijer, mezzosopraan / Ali Groen, dirigent

Anoniem / Jelte Althuis, La Spagna# (ca. 1400?/2009, prachtige oude Spaanse polyfonie)
Juan Vásquez/Oliver Boekhoorn, Con qué la lavaré? # (ca. 1560/2010, voor coblakoper, 'Waarmee zal ik haar wassen?... Met citroenwater')
Francesco Landini/Dick van der Harst, La bionda treçça (ca. 1350/2004, voor coblarieten, ode aan het Meisje met de blonde vlecht)
Calliope Tsoupaki, Con amore# (2007, titel spreekt voor zich)
Huba de Graaff, Falanx-11# (1995, oorlogszuchtig van klank én titel)
Manuel Oltra, La Filadora (1984, licht modern geïnstrumenteerd volksliedje over een mooie spinster)
Joan Josep Blay*, Sis cançons (1986-2004, 6 delen, cobla en sopraan, speels van thema's en klanken, wiegeliedje, heksen, enz.)

Cançó de bressol (Wiegelied)
Cançó de falda (Schootlied)
Cançó de cavaller (Ridderlied)
Cançó de Sir Charlot (Sir Charlies lied)
Cançó de l'hora de les bruixes (Lied van het heksenuur)
Cançó de festa major (Lied van het dorpsfeest)
Roy Paci@, Santa Luciuzza# (2005, Siciliaanse heiligenverering)

Francesc Cassú**, Llagostes!# (2007, fraai lied over allesvernietigende sprinkhanen, voor cobla en sopraan)
Gavino Murgia***, Baddhevrùstana Dance# (2007, leven en dood in de Sardijnse weiden, minimal, voor cobla en sopraan)



MUZIKALE PROCESSIE van het Theater a/h Spui naar de Kloosterkerk | Uitgevoerd worden:
Onderweg worden de volgende Sardana's gespeeld:
Josep Saderra (1883-1970), Mercè
Rafael Martinez Valls (1895-1946), Cançó d'amor i de guerra
Jordi Paulí (1969), Mariona
Manel S. Puigferrer (1908-2000), Lita
Ricard Viladesau (1918-2005), Girona 1.808 (sardana over de inval van Napoleon in Girona)

Het thema van deze Dag in de Branding, daar weet Cobla La Principal d'Amsterdam wel raad mee. Om te beginnen klínkt het Amsterdams-Catalaanse blaasorkest naar zowel schoonheid als de dood. Enerzijds lijkt de sound ervan de muziek geworden Magere Hein: hard, fel, onontkoombaar. Anderzijds kan de cobla opeens ook verrassend zoetgevooisd zijn: een dramatische solo van de tenora (lage schalmei), een pastorale lijn van de flabiol, die eeuwenoude eenhandsfluit. Als de vijf koperblazers een warmbloedig koraal inzetten begint de christen in ons te juichen van herkenning. Ook het programma zelf gaat van schoonheid naar dood en vice-versa. Van de fraaie Grieks-Armeense klanken van Tsoupaki's Con amore tot de dood en verderf zaaiende Sardijnse sprinkhanen van Llagostes!, geschreven door de Catalaanse componist en cobladirigent Francesc Cassú. De liefde wordt bezongen in bijvoorbeeld het eeuwenoude, door Dick van der Harst bewerkte Italiaanse liedje La bionda treçça, het geweld laat van zich horen in Falanx-11 van Huba de Graaff. De Sis cançons van het Catalaanse enfant terrible Joan Josep Blay vormen de speels-poëtische spil van het programma.

Over Cobla La Principal d'Amsterdam
Van oudsher speelt een cobla de sardana, een eeuwenoude kringdans die de Catalanen uitvoeren op pleinen van dorpen en steden. Cobla La Principal d'Amsterdam, opgericht in 1987, is een formatie van professionele musici die sardana's ten gehore brengen uit liefde voor deze melancholieke, trotse en meeslepende mediterrane muziek. Maar het Amsterdamse orkest gaat verder. Want de elfkoppige cobla is een inmiddels alweer 150-jarig, uniek fenomeen met een rijke, veelbewogen historie. Een fenomeen dat het verdient om nader te worden verkend. En Amsterdam maakt deel uit van Nederland, niet van Spaans of Frans Catalonië. Dus zet La Principal d'Amsterdam vanuit háár belevingswereld projecten op touw met herschreven oude dansmuziek en nieuw gecomponeerde, aanstekelijke werken, al dan niet in samenwerking met prominente solisten. Dit steeds met een focus op de landen aan de Middellandse Zee en vanuit een fascinatie voor de huidige, cultureel zo diverse samenleving. Daarbij zijn de musici er steeds alert op of ze iets van de roots van de sardana tegenkomen.

Het repertoire van het orkest omvat talloze sardana's. Bovendien speelt het ook andersoortige muziek voor cobla, waaronder nieuw geschreven werken van Nederlandse en buitenlandse componisten als Cornelis de Bondt, Calliope Tsoupaki, Chiel Meijering, Huba de Graaff, Roderik de Man, Michiel Braam, Dick van der Harst, Wouter Vandenabeele, Roy Paci en Paolo Fresu. En, niet te vergeten, bewerkingen, van bijvoorbeeld Gershwins Rhapsody in blue en muziek uit vroeger tijden (Les Indes galantes van Rameau, Praetorius, het Llibre Vermell, etc.).

De Amsterdamse cobla treedt regelmatig op in binnen- en buitenland: ze geeft concerten op alle mogelijke Nederlandse en buitenlandse podia (Concertgebouw Amsterdam, Concertgebouw Brugge, Vredenburg Utrecht, De Doelen Rotterdam, enz.), en festivals (Nacht van de Poëzie, Cross-linx, Festival Mundial, Music Meeting, enz.), was te gast bij diverse radio- en tv-programma's, wordt gevraagd voor (bedrijfs)feesten, maakt regelmatig concertreizen naar Parijs en was tevens te horen in steden als Hannover, Frankfurt, Düsseldorf en Luxemburg. Constante in deze concertpraktijk is de tweejaarlijkse tournee door Spaans en Frans Catalonië, altijd op de voet gevolgd door de plaatselijke media. Het orkest gaf en geeft concerten met dirigenten als Ali Groen, Bas Wiegers, Rutger van Leyden en Stephan Pas en met solisten als Claron McFadden, Arnout Lems, het Egidius Kwartet, Karin van Arkel, Marieke Koster en Dorona Alberti (zang), Albert Guinovart, Marcel Worms en Marianne Boer (piano), Jordi Molina (tenora), Huib Ramaer (spreekstem), Theo van Tol (accordeon) en hét kinderkoor van Catalonië, het Cor Vivaldi.

Ook in Catalonië blijven deze activiteiten niet onopgemerkt; voor haar baanbrekende werk ontving de cobla in 2007 het Creu de Sant Jordi (St.-Joriskruis), de hoogste onderscheiding die de Catalaanse overheid kan uitreiken. Met Johan Cruijff zijn de Amsterdamse musici tot dusver de enige Nederlanders die deze eer te beurt viel. De cd Les Indes galantes of Rameau ontvlamt kreeg datzelfde jaar dé cd-prijs van Catalonië, onder meer voor het 'inslaan van nieuwe wegen op het gebied van muziek voor cobla'. In februari 2010 werd de cobla onderscheiden met de Premi Nacional Agustí Borgunyó wegens 'haar waardevolle, constante bijdrage aan de muziek voor cobla en de internationale verspreiding daarvan.'

Geschreven voor Cobla La Principal d'Amsterdam