tristan keuris: strijkkwartet 2
EnAccord Strijkkwartet
Tristan Keuris Strijkkwartet nr. 2 (1985). Het Tweede strijkkwartet van Tristan Keuris lijkt in veel opzichten op zijn Eerste (eerder vandaag gespeeld): een in principe vierdelige opzet (met als globale tempi langzaam-snel-langzaam-snel), met in een langzame delen een veel lossere puls, een minder duidelijk centraal thema en een grotere onafhankelijkheid van de vier instrumenten, en met in de snelle delen een zichtbaarder cadans, meer herhalingen van het belangrijkste thematische materiaal en een sterkere collectieve beweging. Het belangrijkste verschil is Keuris' omgang met de traditie. Zijn grootste voorbeeld is de weemoedige kant van de romantiek, met name de late kamermuziek van Brahms. Keuris strooit royaal met retorische expressieve figuren, meteen al in de opening voor cellosolo; hij beheerst tot in de puntjes, nog meer dan in het Eerste kwartet, de timing, de opbouw naar een climax en het componeren zonder een duidelijk centraal thema terwijl de luisteraar het werk wel ervaart als motivisch coherent en kiest voor een overwegend sombere en donkere toon die kenmerkend is voor alle delen, terwijl in het Eerste kwartet de snelle delen relatief uitbundig zijn.