steve reich: triple quartet
DoelenKwartet | EnAccord | Ruijsdael Kwartet
Steve Reich Triple Quartet (1999) ontstond in 1999, elf jaar na Different trains (te horen op zaterdagmiddag) en illustreert hoezeer Reich zich voortdurend ontwikkelt en daarbij telkens herkenbaar blijft. Gebleven is de enorme ritmische energie en de dominantie van het ritme boven de melodie. Gebleven is ook de harmonie die weliswaar niet strikt tonaal is, maar die voldoende tegen de tonaliteit aanleunt om als overwegend tonaal te kunnen worden ervaren. Die harmonie staat centraal in dit werk. Het heeft drie delen (grof gezegd snel-langzaamsnel) die gebouwd zijn op naburige toonsoorten.

In zijn toelichting bij dit werk (die zoals alle teksten van Reich volstrekt zakelijk en gespeend is van elke opmerking over expressie) benadrukt hij de harmonische ontwikkeling op basis van deze toonsoorten. Minstens zo belangrijk voor het werk is allereerst het gevoel voor contrapunt dat Reich realiseert door zowel instrumenten tegen elkaar te zetten als akkoorden (behalve de versie voor drie kwartetten die u vandaag hoort is er ook een versie voor één kwartet en een vooraf opgenomen band waarin dit aspect eveneens van essentieel belang is). Daarnaast moet genoemd worden de afwisseling tussen dichte en zeer transparante passages. Dat Reich zich naar eigen zeggen hierbij liet inspireren door de compositie Yo Shakespeare van de Amerikaan Michael Gordon, verklaart wellicht de grilligheid en hoogspanning die ook kenmerkend zijn voor Shakespeare's teksten. De muziek is weliswaar volledig instrumentaal, maar men begrijpt waarom Reich graag voor theater schrijft.