rob zuidam strijkkwartet 1
DoelenKwartet
Rob Zuidam Strijkkwartet 1 (2013) Zoals veel componisten van zijn generatie heeft Rob Zuidam een achtergrond niet in klassieke muziek, maar in popmuziek. Die achtergrond werkt door in zijn voorliefde voor pregnante ritmen, zeer heldere cesuren in de frasering en een harmonie die verwijst naar de tonaliteit in die zin dat de luisteraar duidelijk zwaartepunten ervaart. Zijn fascinatie voor klank is groot, maar meestal ondergeschikt aan de energie en de lange lijn. Het duidelijkst is die instelling merkbaar in de hoekdelen (het eerste en derde deel): het bewegingstempo ligt hoog, het aantal tempofluctuaties is gering (zeker in het eerste deel) en de kracht van het collectief krijgt meer aandacht dan de individuele stemmen. Is deel één een relatief korte wervelwind waarin unisono-energie de boventoon voert, het derde is langer, afwisselender in allerlei opzichten en met een duidelijker hiërarchie tussen melodie en begeleiding. Ietwat anders is het middendeel: het is lyrischer met meer ruimte voor de afzonderlijke instrumenten en staat dichter bij de vocale-dramatische werken die Zuidam in het afgelopen decennium schreef, zoals Suster Bertken en Rage d'amour. En net als Ligeti in diens twee strijkkwartetten houdt Zuidam van complexe, bijna pointillistische texturen die, net als bij pointillistische schilderijen, van een afstand bezien een duidelijke voorstelling te zien geven.