mayke nas: down the rabbit-hole | kees van baarenprijs
Residentie Orkest o.l.v. Otto Tausk | Lees meer


Mayke Nas bij Opium radio

Mayke Nas ontvangt op 14 mei voor dit werk de Kees van Baaren Prijs, een muziekprijs van de Gemeente Den Haag die wordt verleend voor een bijzonder orkest- of muziekdramatisch werk. De compositieprijzen van de Gemeente Den Haag worden gecureerd door de Johan Wagenaar Stichting.

Om 19:15 uur, dus voorafgaan aan de prijsuitreiking, gaat Jellie Brouwer, bekend van het programma Kunststof (NPO Radio 1), in de Havenfoyer van het Zuiderstrandtheater met Mayke Nas in gesprek over het bekroonde werk.

Down the Rabbit-Hole (2012) is het meeslepend verslag van een imaginaire reis naar een onderwereld - of beter gezegd een andere wereld: een wereld waarin fantasie en en onverwachte obstakels leiden tot een muzikale zoektocht. De opdracht een nieuw symfonisch werk te schrijven voor het Koninklijk Concertgebouworkest is voor een componist behalve eervol en wellicht een tikkeltje imponerend, toch ook de uitnodiging om een vintage limousine door het hedendaagse drukke verkeer te loodsen. Maanden van noeste arbeid in afzondering gaan vooraf aan altijd krap bemeten repetitietijd en dan dat ene moment waarop alle noten op hun plek moeten vallen.

Gespiegeld aan de reis van Lewis Carroll's Alice, hier door Nas gebruikt als symbool voor het neerdalen in de kronkelingen van de artistieke geest, is Down the Rabbit Hole rijk aan narratieve elementen en verwikkelingen maar tegelijkertijd strak, zeer wel overwogen en helder. Het stuk wordt gekenmerkt door een effectieve inzet van middelen. Aan de hand van een inventieve orkestratie bereikt Down the Rabbit-Hole een uitermate geslaagde balans tussen het onvoorspelbare en het bijna-noodlottige. Ondanks de vrije val die het werk suggereert, verliest de componiste door intelligentie en menselijk inzicht nooit de controle. Mayke Nas biedt de luisteraar geen pasklare antwoorden of zelfs maar een te bereiken doel. De reis zelf is het doel en zoals Down the Rabbit-Hole begint met een vraagteken dat in de lucht lijkt te hangen, zo eindigt het met een vraagteken. In de tussentijd heeft het publiek op het puntje van zijn stoel gezeten.

Het stuk is geschreven in 2012 in opdracht van het Koninklijk Concertgebouworkest en het Fonds Podiumkunsten.

Zeer geslaagd was ook 'Down the Rabbit-Hole', het nieuwe opdrachtwerk van Mayke Nas (1972). Evocatieve Alice-muziek in een reeks sterke tableaus, met liggende vioolflageoletten, dopplerende blazers en eruptietjes van percussieve, briljante klank. Joep Stapel in de NRC, 17 december 2012

Nas laat met haar speciaal voor het KCO geschreven 'Down the Rabbit-Hole' horen dat ze zeker wat in haar mars heeft. In ruim tien minuten bouwt ze een boeiend discours op uit veelgetinte rinkels, wonderlijk verzakkende tertsstapelingen. Aan het slot doen de akkoorden denken aan gegiechel, of misschien wel kleine snikjes. Frits van der Waa in de Volkskrant, 18 december 2012

Mayke Nas' 'Down the Rabbit-Hole' is een orkestraal windhoosje van guitige invallen, tuimelende orkesterupties en manische stiltes. Om hoogtevrees van te krijgen. Dirigent Bas Wiegers houdt de orkestklank opvallend transparant zonder dat de spanningsboog enig moment verslapt. Hier is heel hard aan gewerkt en het resultaat klinkt als een klok. Mark van de Voort in het Brabants Dagblad, 8 november 2013

MAYKE NAS De in Voorschoten geboren componiste (1972) studeerde compositie in twee etappes, eerst bij Daan Manneke aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam van 1992 tot 1994. Daarna studeerde ze piano bij Alexandre Hrisanide, Lena Basova en Bart van de Roer aan het Brabants Conservatorium in Tilburg tot 2001. In 2000 vervolgde ze haar studie compositie, nu bij Martijn Padding en Gilius van Bergeijk aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Ze kreeg studiebeurzen van het Prins Bernhard Cultuurfonds en het Fonds voor de Podiumkunsten waarmee ze in 2003-2004 korte tijd kon studeren bij Warren Burt in Melbourne, Australië. Mayke Nas componeerde in opdracht van onder andere het Nieuw Ensemble, het Schönberg Ensemble, Slagwerkgroep Den Haag, Orkest de Volharding, het Ives Ensemble, Aleph (Frankrijk), het Koninklijk Concertgebouworkest, het Rotterdams Philharmonisch Orkest en het Nederlands Studenten Kamerorkest. Nas was composer-in-residence bij het Nieuw Ensemble van 2004 tot 2006. Vaak maken theater, video, tekst & choreografie deel uit van haar composities. Zo bewerkte ze in samenwerking met Wouter Snoei in 2005 het toneelstuk Self-Accusation van Peter Handke voor Slagwerkgroep Den Haag tot het stuk I Delayed People's Flights By Walking Slowly In Narrow Hallways, voor vier spelers, vier stoelen, vier versterkte schoolborden en live-elektronica. In 2006 schreef ze het werk Anyone can do it voor zes volledig onvoorbereide spelers die niet noodzakelijkerwijs muzikaal onderlegd hoeven te zijn, geïnspireerd op fluxus.

In 2003 ontving Mayke Nas de Matthijs Vermeulen Aanmoedigingsprijs in 2003 voor het stuk (w)here, geschreven voor het ASKO Ensemble in opdracht van Festival November Music. Ze ontving de Anjer Muziekprijs 2005 van het Prins Bernhard Cultuurfonds tijdens het Traces Festival voor haar werk La Chocolatière Brûlée, geschreven voor het Nieuw Ensemble.
 
hanna kulenty: altvioolconcert
Residentie Orkest o.l.v. Otto Tausk | Geneviève Strosser, altviool


"After a long search I have found a language in which I can express everything – and this language is music.  Why would I explain my music? Listen to it from beginning to end, that's what I have to say."


simeon ten holt: canto ostinato   bewerking voor orkest door Anthony Fiumara
Residentie Orkest o.l.v. Otto Tausk
 

Canto Ostinato
van Simeon ten Holt is onbetwist de meest geliefdste moderne muziek van dit moment. Vele tienduizenden lieten zich meevoeren door dit werk. Van Canto ostinato bestaan inmiddels talloze bewerkingen, maar een orkestversie was er nog niet. In die behoefte voorziet nu Anthony Fiumara. Het Residentie Orkest gaf hem de opdracht om het werk voor symfonieorkest te instrumenteren.

Canto Ostinato is een tonale compositie van variabele lengte van de Nederlandse componist Simeon ten Holt (1923-2012).Het stuk werd gecomponeerd tussen 1973 en 1976 onder de naam Perpetuum. Een paar maanden voor de eerste uitvoering werd de titel Canto ostinato gekozen. Canto (cantate) verwijst naar de melodie of een kort muzikaal motief; ostinato verwijst naar herhaling. De première werd gespeeld op 25 april 1979 in Bergen (Noord-Holland).

Canto Ostinato wordt gerekend tot de minimalistische muziek. Ten Holt schreef het stuk nadat hij was gestopt met het serialisme. Het werk is al spelend op het klavier ontstaan en hij duidde de opbouw aan als de ontwikkeling van een genetische code. De componist creëerde meer dan honderd losse korte secties in bes mineur van enkele maten. Uiteindelijk was het componist Andries Hubers die de secties samenvoegde tot een partituur. Daarna bewerkte Ten Holt de partituur nog vaak zodat er uiteindelijk meerdere versies van het stuk ontstonden.

Arrangeur Anthony Fiumara over de Wereldpremière(!) Canto ostinato | Lees meer